هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به زیبایی‌های معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند سمن، چمن، سنبل و نسترن، زیبایی معشوق را توصیف می‌کند و از ناتوانی خود در بیان این زیبایی‌ها سخن می‌گوید. همچنین، شاعر از درد عشق و رازداری در مورد آن صحبت می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات شعری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

شماره ۹۵ - با روی تو از سمن که گوید؟

با روی تو از سمن که گوید؟
با کوی تو از چمن که گوید؟ ۱

جایی که تو زلف و رخ نمائی
از سنبل و نسترن که گوید؟ ۲

با لعل تو غنچه لب فرو بست
پیش تو از آن دهن که گوید؟ ۳

درد همه پیش یار گفتند
من خود چه کسم؟ ز من که گوید؟ ۴

گر باد صبا نیاید از دوست
رازی به هر انجمن که گوید؟ ۵

گفتی: غم او مگوی با دل
این با دل خویشتن که گوید؟ ۶

از غم چو زر است روی شاهی
با آن بت سیمتن که گوید؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۴ - چو دل چوگان زلفت در نظر دید
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - دل که پیش تو راز میگوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.