هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه به زیباییهای معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند سمن، چمن، سنبل و نسترن، زیبایی معشوق را توصیف میکند و از ناتوانی خود در بیان این زیباییها سخن میگوید. همچنین، شاعر از درد عشق و رازداری در مورد آن صحبت میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات شعری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۹۵ - با روی تو از سمن که گوید؟
با روی تو از سمن که گوید؟
با کوی تو از چمن که گوید؟ ۱
جایی که تو زلف و رخ نمائی
از سنبل و نسترن که گوید؟ ۲
با لعل تو غنچه لب فرو بست
پیش تو از آن دهن که گوید؟ ۳
درد همه پیش یار گفتند
من خود چه کسم؟ ز من که گوید؟ ۴
گر باد صبا نیاید از دوست
رازی به هر انجمن که گوید؟ ۵
گفتی: غم او مگوی با دل
این با دل خویشتن که گوید؟ ۶
از غم چو زر است روی شاهی
با آن بت سیمتن که گوید؟ ۷
با کوی تو از چمن که گوید؟ ۱
جایی که تو زلف و رخ نمائی
از سنبل و نسترن که گوید؟ ۲
با لعل تو غنچه لب فرو بست
پیش تو از آن دهن که گوید؟ ۳
درد همه پیش یار گفتند
من خود چه کسم؟ ز من که گوید؟ ۴
گر باد صبا نیاید از دوست
رازی به هر انجمن که گوید؟ ۵
گفتی: غم او مگوی با دل
این با دل خویشتن که گوید؟ ۶
از غم چو زر است روی شاهی
با آن بت سیمتن که گوید؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴ - چو دل چوگان زلفت در نظر دید
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - دل که پیش تو راز میگوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.