شماره ۱۳۳ - ما جان بتمنای تو در بیم نهادیم

ما جان بتمنای تو در بیم نهادیم
چون تیغ کشیدی، سر تسلیم نهادیم ۱

پیکان تو چون از دل مجروح کشیدیم
صد بوسه بر آن از پی تعظیم نهادیم ۲

ز استاد ازل عشق بتان یاد گرفتیم
انگشت چو بر تخته تعلیم نهادیم ۳

از فکر جهان فارغ و آزاد نشستیم
تا پای در این ورطه پر بیم نهادیم ۴

هر چند دونیم است ز هجرت دل شاهی
باز آی که ما جمله به یک نیم نهادیم ۵