هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد و سوز عشق و وفاداری به معشوق است. شاعر از عشق و دلدادگی سخن میگوید و خود را سگ معشوق میخواند که با داغ او محترم است. همچنین، به امید وصال و حضور در حریم معشوق اشاره میکند و از کعبه مقصود سخن میگوید که نشاندهنده جنبه عرفانی شعر نیز هست.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۳۴ - دلا ز عشق بتان چند یار غم باشیم
دلا ز عشق بتان چند یار غم باشیم
کجاست می که دمی غمگسار هم باشیم ۱
به سوز عشق تو گشتیم سر بلند، آری
سگ توئیم، به داغ تو محترم باشیم ۲
چو عاشقان به وفا جان کشند در پایت
امید هست که ما نیز در قدم باشیم ۳
ز تاب حادثه چون بگلسد کمند حیات
هنوز بسته آن زلف خم بخم باشیم ۴
چو هست کعبه مقصود کوی او، شاهی
روا مدار که محروم از آن حرم باشیم ۵
کجاست می که دمی غمگسار هم باشیم ۱
به سوز عشق تو گشتیم سر بلند، آری
سگ توئیم، به داغ تو محترم باشیم ۲
چو عاشقان به وفا جان کشند در پایت
امید هست که ما نیز در قدم باشیم ۳
ز تاب حادثه چون بگلسد کمند حیات
هنوز بسته آن زلف خم بخم باشیم ۴
چو هست کعبه مقصود کوی او، شاهی
روا مدار که محروم از آن حرم باشیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - ما جان بتمنای تو در بیم نهادیم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - ما از حریم وصل تو با خاک در خوشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.