شماره ۱۳۶ - چشم تو خورد باده و من در خمار از آن

چشم تو خورد باده و من در خمار از آن
آن غمزه کرد شوخی و من شرمسار از آن ۱

بیمار عشق را ز مداوا چه فایده
فارغ شو ای طبیب، که بگذشت کار از آن ۲

چون دور لاله، عهد جوانی گذشت و ماند
در سینه داغهای کهن یادگار از آن ۳

آغشته شد به خون شهیدان عشق، خاک
وین گل نمونه ای است به هر نوبهار از آن ۴

شاهی، وفا مجوی ز اهل زمانه هیچ
چون کس نشان نداد در این روزگار از آن ۵