هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از درد دل، عشق، هجران و وفاداری سخن میگوید. او از یار خود یاد میکند و بیان میکند که با وجود تمام سختیها، دل و عشق او تغییر نکرده است. همچنین، از طبیعت و بلبلان برای بیان احساسات خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳۷ - جان شد آواره و دل بهر تو افگار همان
جان شد آواره و دل بهر تو افگار همان
سر در این کار شد و با تو سر و کار همان ۱
هر کسی در پی کار و غم یاری و مرا
دل همان، درد همان، عهد همان، یار همان ۲
بلبلان چمن آسوده به همرازی گل
در قفس ناله مرغان گرفتار همان ۳
قصه ما و تو افسانه هر کوی شده
عشق را با دل سودا زده بازار همان ۴
شاهی ار وصل بتان نیست، به هجران خوش باش
گل همانست در این باغچه و خار همان ۵
سر در این کار شد و با تو سر و کار همان ۱
هر کسی در پی کار و غم یاری و مرا
دل همان، درد همان، عهد همان، یار همان ۲
بلبلان چمن آسوده به همرازی گل
در قفس ناله مرغان گرفتار همان ۳
قصه ما و تو افسانه هر کوی شده
عشق را با دل سودا زده بازار همان ۴
شاهی ار وصل بتان نیست، به هجران خوش باش
گل همانست در این باغچه و خار همان ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - چشم تو خورد باده و من در خمار از آن
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - ما را غمی است از تو که گفتن نمیتوان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
