هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعات عشق، صبر، رنجهای عاشقانه و ناپایداری دنیا میپردازد. شاعر از عشق و دلدادگی سخن میگوید و تأکید میکند که ارباب عشق را نباید مورد سرزنش قرار داد. همچنین، او به ناتوانی زبان در بیان احساسات عمیق و ناپایداری دنیا اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۴۱ - چو کلک صنع چنین رفت بر صحیفه «کن »
چو کلک صنع چنین رفت بر صحیفه «کن »
مگیر خرده بر ارباب عشق و عیب مکن ۱
خراش سینه من باورت کجا افتد
که رنج بینی اگر پشت خاری از ناخن ۲
حدیث قد تو گفتن، به شرح ناید راست
ز باغ سدره نهالیست کوتهی سخن ۳
خیال خال تو آسایش دلست، از آن
به داغ تازه مداوا کنند ریش کهن ۴
بپای خم سر خود گر نمی نهی، شاهی
امید عیش مدار از جهان بی سر و بن ۵
مگیر خرده بر ارباب عشق و عیب مکن ۱
خراش سینه من باورت کجا افتد
که رنج بینی اگر پشت خاری از ناخن ۲
حدیث قد تو گفتن، به شرح ناید راست
ز باغ سدره نهالیست کوتهی سخن ۳
خیال خال تو آسایش دلست، از آن
به داغ تازه مداوا کنند ریش کهن ۴
بپای خم سر خود گر نمی نهی، شاهی
امید عیش مدار از جهان بی سر و بن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۰ - ای باد، پرده زان گل نو رسته باز کن
گوهر بعدی:شماره ۱۴۲ - تا خط تو برطرف مه آورد شبیخون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
