هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات شاعر درباره از دست دادن دل و عشق است. او از وضعیت خود و دیگران در کوی معشوق سخن می‌گوید، جایی که برخی پارسا شده‌اند و برخی بت‌پرست رفته‌اند. شاعر از ناامیدی و بی‌قراری دل شکسته خود می‌گوید و اشاره می‌کند که امیدی به آرامش نیست وقتی دل از دست رفته است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مضامین آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.

شماره ۱۵۳ - مائیم و دلی ز دست رفته

مائیم و دلی ز دست رفته
در پای فتاده، پست رفته ۱

در کوی تو پارسا رسیده
وز پیش تو بت پرست رفته ۲

ز افتاده دل منت چه خیزد
قلبی به هزار دست رفته؟ ۳

مائیم ز دست دل در این کوی
هشیار رسیده، مست رفته ۴

امید قرار نیست شاهی
از صبر دلی که هست رفته ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۲ - منم با درد همزانو نشسته
گوهر بعدی:شماره ۱۵۴ - ساقیا، لطفی بکن جامی بده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.