هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غزلگونه است که در آن شاعر از عشق و جفای معشوق سخن میگوید. او از آتش عشق، خط زیبای معشوق، و رنجهای ناشی از این عشق یاد میکند و به زیباییهای طبیعت و شراب نیز اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۵۶ - زهی عشقت آتش بجان در زده
زهی عشقت آتش بجان در زده
خطت کار خلقی بهم بر زده ۱
چه ما را به سنگ جفا میزنی
قدح با حریفان دیگر زده؟ ۲
رخت نانوشته خط سبز خویش
گل آتش در اوراق دفتر زده ۳
چو من در خمار می لعل تو
سبو را نگر دست بر سر زده ۴
گرو برده شاهی ز اقران به شعر
چو با اوستادان برابر زده ۵
خطت کار خلقی بهم بر زده ۱
چه ما را به سنگ جفا میزنی
قدح با حریفان دیگر زده؟ ۲
رخت نانوشته خط سبز خویش
گل آتش در اوراق دفتر زده ۳
چو من در خمار می لعل تو
سبو را نگر دست بر سر زده ۴
گرو برده شاهی ز اقران به شعر
چو با اوستادان برابر زده ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۵ - من از خاک درت رفتم، متاعم را بغارت ده
گوهر بعدی:شماره ۱۵۷ - ای گل نو به سفر رفته و سالی مانده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.