شماره ۱۵۸ - ای دیده بسی فتنه ز بالای تو دیده

ای دیده بسی فتنه ز بالای تو دیده
صد گونه بلا از سر زلف تو کشیده ۱

تا اشک، غبار از ره او باز نشاند
بسیار دویده است و بگردش نرسیده ۲

دیوانه شده عقل در آن دم که بشوخی
لعل تو فسون خوانده و خط تو دمیده ۳

با اینهمه شیرینی و لطف است نی قند
پیشت ز تحیر سر انگشت گزیده ۴

با سیل دو چشمم چه بود قصه طوفان؟
از دیده بسی فرق بود تا به شنیده ۵

زانگونه که قندیل فروزند به محراب
دل سوخت در آن طاق دو ابروی خمیده ۶

شاهی، هوست بود حدیثی ز دهانش
افسوس که رفتی ز جهان هیچ ندیده ۷