هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از توصیف معشوق و حالات عاشق در برابر او سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند زلف عنبرسا، سرو قامت، و لب لعل، زیباییهای معشوق را ستایش میکند و از تأثیرات عشق بر خود میگوید. همچنین، اشارهای به مستی و بیخودی عاشق در راه عشق دارد و هشدار میدهد که سخن گفتن از معشوق ممکن است باعث سقوط شود.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی پیچیده، فهم آن را برای گروههای سنی پایینتر دشوار میکند.
شماره ۱۶۲ - تا گشودی دو زلف عنبرسای
تا گشودی دو زلف عنبرسای
باد شد عود سوز و نافه گشای ۱
جای ما کوی تست، جور مکن
که بدینها نمیرویم از جای ۲
بتماشا چو سرو قامت یار
بر لب جوی شد قدح پیمای ۳
بنگر در هوای آن لب لعل
گشته چشم پیاله خون پالای ۴
نرگس مست را فکند از چشم
چمن از ساقیان بزم آرای ۵
هر که را پیر عقل شد رهزن
قول مطرب نگشت راهنمای ۶
سخن از زلف او مگو شاهی
تا نیفتد سراسر اندر پای ۷
باد شد عود سوز و نافه گشای ۱
جای ما کوی تست، جور مکن
که بدینها نمیرویم از جای ۲
بتماشا چو سرو قامت یار
بر لب جوی شد قدح پیمای ۳
بنگر در هوای آن لب لعل
گشته چشم پیاله خون پالای ۴
نرگس مست را فکند از چشم
چمن از ساقیان بزم آرای ۵
هر که را پیر عقل شد رهزن
قول مطرب نگشت راهنمای ۶
سخن از زلف او مگو شاهی
تا نیفتد سراسر اندر پای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۱ - عید است و نوبهار و جهانرا جوانئی
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳ - ای که با طره پر چین و شکست آمده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
