هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیباییهای معشوق و حالات عاشقانه اشاره دارد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند طره پرچین، گل و باده، حالتی از شیفتگی و مستی را توصیف میکند. همچنین، در ابیاتی به مفاهیم عرفانی مانند طوبی و همت پست نیز اشاره شده است.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'مستی' و 'باده' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مناسب دارند.
شماره ۱۶۳ - ای که با طره پر چین و شکست آمده ای
ای که با طره پر چین و شکست آمده ای
چشم بد دور، که آشفته و مست آمده ای ۱
همچو گل رخت نیفکنده مکن عزم سفر
بنشین، چون بر ارباب نشست آمده ای ۲
کرده ای نسبت بالاش به طوبی، هیهات
برو ای خواجه، که با همت پست آمده ای ۳
دامن چون تو نگاری ز کف آسان ندهم
که به خونابه بسیار بدست آمده ای ۴
شاهی از عمر ابد یافته ای بهره، که تو
کشته آن دو لب باده پرست آمده ای ۵
چشم بد دور، که آشفته و مست آمده ای ۱
همچو گل رخت نیفکنده مکن عزم سفر
بنشین، چون بر ارباب نشست آمده ای ۲
کرده ای نسبت بالاش به طوبی، هیهات
برو ای خواجه، که با همت پست آمده ای ۳
دامن چون تو نگاری ز کف آسان ندهم
که به خونابه بسیار بدست آمده ای ۴
شاهی از عمر ابد یافته ای بهره، که تو
کشته آن دو لب باده پرست آمده ای ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - تا گشودی دو زلف عنبرسای
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - ای شمع رخسار ترا، تابی به هر کاشانه ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.