هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از معشوق خود به دلیل زیبایی و شیرینزبانیاش تمجید میکند و از او میخواهد که به او توجه کند. شاعر همچنین از دلبستگی به معشوق و تأثیر آن بر زندگی خود سخن میگوید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۱۷۱ - لب شیرین شکرخند داری
لب شیرین شکرخند داری
ز خوبی هر چه میگویند داری ۱
چه باشد گر گدای خویشتن را
به دشنامی ز خود خرسند داری؟ ۲
چه شیرین است بارت ای نی قند
به سودای که دل در بند داری؟ ۳
متاب آن زلف را بهر دل من
که آنجا مبتلایی چند داری ۴
چو دل در بند خوبانست، شاهی
چه شد ار گوش سوی پند داری؟ ۵
ز خوبی هر چه میگویند داری ۱
چه باشد گر گدای خویشتن را
به دشنامی ز خود خرسند داری؟ ۲
چه شیرین است بارت ای نی قند
به سودای که دل در بند داری؟ ۳
متاب آن زلف را بهر دل من
که آنجا مبتلایی چند داری ۴
چو دل در بند خوبانست، شاهی
چه شد ار گوش سوی پند داری؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰ - اگر زلف تو خم در خم نبودی
گوهر بعدی:شماره ۱۷۲ - دلا از مردمی بویی نداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.