هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از معشوق خود به دلیل زیبایی و شیرین‌زبانی‌اش تمجید می‌کند و از او می‌خواهد که به او توجه کند. شاعر همچنین از دل‌بستگی به معشوق و تأثیر آن بر زندگی خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.

شماره ۱۷۱ - لب شیرین شکرخند داری

لب شیرین شکرخند داری
ز خوبی هر چه میگویند داری ۱

چه باشد گر گدای خویشتن را
به دشنامی ز خود خرسند داری؟ ۲

چه شیرین است بارت ای نی قند
به سودای که دل در بند داری؟ ۳

متاب آن زلف را بهر دل من
که آنجا مبتلایی چند داری ۴

چو دل در بند خوبانست، شاهی
چه شد ار گوش سوی پند داری؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۰ - اگر زلف تو خم در خم نبودی
گوهر بعدی:شماره ۱۷۲ - دلا از مردمی بویی نداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.