هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با زبانی نمادین و پر از ایهام، به موضوعاتی مانند عشق، دیوانگی، دلبستگی، و جستجوی معنوی میپردازد. شاعر با پرسشهای بلاغی، مخاطب را به تفکر دربارهی مفاهیم عمیقتری مانند عشق الهی، رهایی از تعلقات دنیوی، و ارزشهای اصیل انسانی دعوت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادها و ایهامهای شعری ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۷۵ - دلا ز نرگس مستانه که میپرسی؟
دلا ز نرگس مستانه که میپرسی؟
سری بخواب خوش، افسانه که میپرسی؟ ۱
اسیر سلسله تست عالمی، لیکن
تو حالت دل دیوانه که میپرسی؟ ۲
مگو که یار دگر خانه ساخت در دل تو
کدام یار؟ چه دل؟ خانه که میپرسی؟ ۳
تو گنج حسنی و اهل نیاز منتظرند
که ره به کلبه ویرانه که میپرسی؟ ۴
نه حد ماست تمنای بزم او، شاهی
سخن ز ساغر و پیمانه که میپرسی؟ ۵
سری بخواب خوش، افسانه که میپرسی؟ ۱
اسیر سلسله تست عالمی، لیکن
تو حالت دل دیوانه که میپرسی؟ ۲
مگو که یار دگر خانه ساخت در دل تو
کدام یار؟ چه دل؟ خانه که میپرسی؟ ۳
تو گنج حسنی و اهل نیاز منتظرند
که ره به کلبه ویرانه که میپرسی؟ ۴
نه حد ماست تمنای بزم او، شاهی
سخن ز ساغر و پیمانه که میپرسی؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۴ - مرا کشتی، متاب آن گوشه ابرو به عیاری
گوهر بعدی:شماره ۱۷۶ - از سبزه رعنا خطی بر روی گلگون میکشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
