هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق را بیان می‌کند. شاعر از عشق، دیوانگی، رنج‌های دل و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و از طبیعت و عناصری مانند سبزه، گل، آتش و باد برای توصیف حالات خود استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از تصاویر شاعرانه مانند 'ورطه خون' و 'زنجیر بلا' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

شماره ۱۷۶ - از سبزه رعنا خطی بر روی گلگون میکشی

از سبزه رعنا خطی بر روی گلگون میکشی
جان را به زنجیر بلا در ورطه خون میکشی ۱

تا عقل دیوانه شود، عنبر بر آتش مینهی
یا خود ببالای شکر خط بهر افسون میکشی؟ ۲

ای دل چو عاشق گشته ای، ناله مکن از آه خود
زین پیش میگفتم ترا، اینها که اکنون میکشی ۳

در دور تو بر مردمان جور است، ور نه از چه رو
خونی که از دل خورده ام از دیده بیرون میکشی؟ ۴

در زلف او پیچیده بین دلهای مشتاقان بسی
بیماری آخر ای صبا، این بارها چون میکشی؟ ۵

شاهی فروزان میشود شمع زوایای فلک
زین شعله ها کز سوز دل شبها به گردون میکشی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - دلا ز نرگس مستانه که میپرسی؟
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - مرا دلی است بدان زلف تابدار یکی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.