شماره ۲۳ - ای ترک بده باده گلفام که عیدست

ای ترک بده باده گلفام که عیدست
وز دست مده جام غم انجام که عیدست ۱

از رنج مه روزه چو جستی بسلامت
بزم طرب آرای بهنگام که عیدست ۲

اعلام طرب عاقل اگر می نفرازد
او را ز سر علم کن اعلام که عیدست ۳

می رونق ایام نشاط و طرب آمد
دریاب کنون رونق ایام که عید است ۴

از تلخی می شاید اگر ترک شکر لب
شین ین کندم بار دگر کام که عیدست ۵

ابروی تو چون ماه نوام دوش گه شام
فرمود که می نوش هم از بام که عیدست ۶

ای ابن یمین چند نشینی بدر زهد
برخیز سوی میکده بخرام که عیدست ۷