شماره ۱ - آمدم بار دگر بر سر پیمان شما شماره ۲ - ای تو از حسن در جهان سمرا شماره ۳ - ایها العشاق از آن نامهربان بس شد مرا شماره ۴ - الا ای دل اگر خواهی تماشاگاه علوی را شماره ۵ - باشد از من باز کمتر غم جدا شماره ۶ - بیا ماهرویا شکر لب نگارا شماره ۷ - بر وصالش یک نفس گر دسترس باشد مرا شماره ۸ - تا بر آن قامت و بالا نظر افتاد مرا شماره ۹ - توئی که مهر تو دلبند و دلگشاست مرا شماره ۱۰ - خرم آن کوی که منزلگه یارست آنجا شماره ۱۱ - زلف مشکین تو سرمایه سود است مرا شماره ۱۲ - شمع رخسار تو شیرین پسرا سوخت مرا شماره ۱۳ - هر که بیند رخ آندلبر یغمائی را شماره ۱۴ - ای گشته از صفای رخت شرمسار آب شماره ۱۵ - بر من گذشت آن پسر شنگ نوش لب شماره ۱۶ - بیاض غمزه روی و سواد طره شب شماره ۱۷ - بر گل سیراب او بین سنبلی پر پیچ و تاب شماره ۱۸ - تا کرد زیر سایه نهان زلفت آفتاب شماره ۱۹ - روی شهر آر ای یارم گر نبودی آفتاب شماره ۲۰ - گر چه با ترکانه چشم مست او دارم عتاب شماره ۲۱ - گر از روی تو افتد عکس بر آب شماره ۲۲ - اگر معشوق سیم اندام اهلست شماره ۲۳ - ای ترک بده باده گلفام که عیدست شماره ۲۴ - ای قبله صاحبنظران روی چو ماهت شماره ۲۵ - آن کزو داریم درد دل دوای جان ماست شماره ۲۶ - ای مرا خاک کف پای تو چون آبحیات شماره ۲۷ - ایدل مده ببند سر زلف یار دست شماره ۲۸ - بفروغ مهر رویش که مهست از آن عبارت شماره ۲۹ - بیتو ایجان و جهان کار من از دست برفت شماره ۳۰ - بحسن روی تو خورشید عالم آرانیست شماره ۳۱ - با من آن مهروی من نامهربان از بهر چیست شماره ۳۲ - باد صبا چون نقاب از رخ گل برگرفت شماره ۳۳ - بر ماه و سرو آید هر لحظه صد قیامت شماره ۳۴ - بر دلم از جور او امبار بار دیگرست شماره ۳۵ - بر سپهر حسن رویش آفتابی دیگرست شماره ۳۶ - بنده ی سروم به آزادی که چون بالای تست شماره ۳۷ - پرتوی روی تو بر کسوت خوبی علم است شماره ۳۸ - تا بر گل سیراب تو از غالیه خالیست شماره ۳۹ - تو را ز شکر شیرین از آن دمید نبات شماره ۴۰ - تویی که سایه ی زلفت شعار خورشیدست شماره ۴۱ - جبیب یار پاکدامن مطلع روز منست شماره ۴۲ - جانا دلم آمد بهوای سر زلفت شماره ۴۳ - چون بت من بر سمن زلف معنبر شکست شماره ۴۴ - خرامان می رود دلبر تعالی الله چه رفتارست شماره ۴۵ - خوشست آن پسته ی خندان و خوش آن گفتارت شماره ۴۶ - دلا به دست گرفتی می این چه دستانست شماره ۴۷ - در عشق هیچ درد چو درد حبیب نیست شماره ۴۸ - دهن غنچه وشت پسته خندان منست شماره ۴۹ - دوش چه دانی مرا بی تو چه بر سر گذشت شماره ۵۰ - روی شهر آرای یارم آفتابی دیگرست شماره ۵۱ - روی زیبای تو آرایش هر انجمن است شماره ۵۲ - رخسار لاله رنگ خوشت آتش ترست شماره ۵۳ - رویت که ازو عالم خوبی بنظام است شماره ۵۴ - زلف دلبر گیرم امشب آن شبست شماره ۵۵ - زلف عنبر شکنت مایه ده مشک خطاست شماره ۵۶ - زین پیش داشتم صنمی سیمبر بدست شماره ۵۷ - ساقی بیا که موسم آب چو آتش است شماره ۵۸ - سحرگه چون برانگیزد ز خواب آهنگ میدانت شماره ۵۹ - سبزه و آب روان باده گلگون بدست شماره ۶۰ - ساقیا برخیز کاکنون وقت می نوشیدنست شماره ۶۱ - ساقی قدحی در ده گر هیچ می ات باقیست شماره ۶۲ - ساقیا چون گل شکفت از می پرستی چاره نیست شماره ۶۳ - شبی خیال تو بر من بصد دلال گذشت شماره ۶۴ - شکرست آن لب میگون تو یاقوت روانست شماره ۶۵ - شهره شهر شد از غایت خوبی رویت شماره ۶۶ - شکن زلف یار پر شکن است شماره ۶۷ - عالم از حسن تو یکسر حسن آباد شدست شماره ۶۸ - عشقبازی با چو تو معشوق کاری بس خوشست شماره ۶۹ - قبله جان طاق ابروی شماست شماره ۷۰ - کشور حسن تو امروز بکام دل ماست شماره ۷۱ - گل جمال تو چون بر فراز سرو شکفت شماره ۷۲ - گر چه هر دم ز غمت بر دلم آزاری هست شماره ۷۳ - گر دلم بردی بغارت قصد جان باری چراست شماره ۷۴ - گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست شماره ۷۵ - گر مرا جان رود اندر پی جانان از دست شماره ۷۶ - لعل شیرین تو پیرایه در عدن است شماره ۷۷ - مشکین سر زلف تو که در پای کشانست شماره ۷۸ - ما چو زلف و چشمت ای مهوش پریشانیم و مست شماره ۷۹ - مرا ترکانه چشم او به مستی گر جفاها گفت شماره ۸۰ - ماه عیدست این ندانم یا خم ابروی دوست شماره ۸۱ - نه هر گیاه که در باغ رست شمشادست شماره ۸۲ - هرگز از یاد نخواهد شدنم صحبت دوست شماره ۸۳ - هنگام نو بهار و لب جویبار و کشت شماره ۸۴ - هر کجا صاحبدلی آزاده و فرزانه ایست شماره ۸۵ - هر سحر بی شام زلفین تو ای حورا صفت شماره ۸۶ - هرکه با زلف تو اندر دام نیست شماره ۸۷ - یا رب این پسته شیرین چه شکر گفتارست شماره ۸۸ - یا رب این بوی خوش از روضه رضوان برخاست شماره ۸۹ - یا رب این بوی خوش از زلف دلارام منست شماره ۹۰ - زهی من وفای تو نا دیده هیچ شماره ۹۱ - ای لعل درفشان تو کرده بیان روح شماره ۹۲ - از روی تو ایمهوش گر پرده بر اندازند شماره ۹۳ - امیدوارم از آنمه که مهربان گردد شماره ۹۴ - آن ترک یغمائی نگر دلها بیغما میبرد شماره ۹۵ - آندم که مرا فرقت آن لعبت چین بود شماره ۹۶ - آنها که درین دوران صاحبنظران باشند شماره ۹۷ - باز آمد آن نگار که از ما بریده بود شماره ۹۸ - بنده ئی کز چو تو شاهی بوی اعزاز رسد شماره ۹۹ - بر برگ گلش سنبل سیراب ببینید شماره ۱۰۰ - با من و دلدار من جز بخت در مجلس مباد شماره ۱۰۱ - بوئی که ز چین سر زلفت بمن آید شماره ۱۰۲ - با ما غم هجران تو ای دوست نه آن کرد شماره ۱۰۳ - بازم از دیده در بار گهر میآید شماره ۱۰۴ - بر گل سیراب سنبل را چو جولان میدهد شماره ۱۰۵ - تا سنبل سیراب تو بر لاله گره شد شماره ۱۰۶ - تا سنبل تر بر سمنت جلوه گری کرد شماره ۱۰۷ - تا ز پیشم نازنین دلدار شد شماره ۱۰۸ - جز زلف یار غالیه بر روی مه که کرد شماره ۱۰۹ - جز رخ یار من بهار که دید شماره ۱۱۰ - جانا ز لبت ما را گر کام نخواهد بود شماره ۱۱۱ - چون نبات از شکر میگونش سر بر میزند شماره ۱۱۲ - چو روی آن پری پیکر گلی بیخارکی باشد شماره ۱۱۳ - چون پسته خندان توأم در نظر آید شماره ۱۱۴ - خطش از ریحان طرازی بر گل سوری کشید شماره ۱۱۵ - دل دیوانه سار من چو از زلفش در آویزد شماره ۱۱۶ - در خواب اگر خیال تو بر من گذر کند شماره ۱۱۷ - روز و شب از دو چشم من گر همه سیل خون شود شماره ۱۱۸ - روزگاریکه بهجران توأم میگذرد شماره ۱۱۹ - زلفت از سنبل تر گرد سمن پرچین کرد شماره ۱۲۰ - ز آن روی طره ی پر رخ دلدار کج نهند شماره ۱۲۱ - ز تاب می چو خوی از روی دلستان بچکد شماره ۱۲۲ - زمانه رونق کارم به کام می نکند شماره ۱۲۳ - سنبل زلف تو چون از گل تر بردارند شماره ۱۲۴ - سنبل غالیه گون بر گل تر می شکند شماره ۱۲۵ - شادباش ای دل که حالت پیش جانان گفته اند شماره ۱۲۶ - شراب عشق چون در جام کردند شماره ۱۲۷ - صبحدم بادی که از سوی خراسان می دمد شماره ۱۲۸ - صبا ز برگ گلش چون کلاله بر گیرد شماره ۱۲۹ - طالع سعد دلم زان رخ گلگون گیرد شماره ۱۳۰ - عاشق اول ز سر جان و جهان برخیزد شماره ۱۳۱ - عاشقان تا ز کمند غم عشقت نرهند شماره ۱۳۲ - عشق تو گر ضلال دل ماست گر رشاد شماره ۱۳۳ - عاشقان چون عزم رفتن سوی دلبر کرده اند شماره ۱۳۴ - گرد گلت سبزه تر میدمد شماره ۱۳۵ - گر بوصل خودم آنماه زمانی بدهد شماره ۱۳۶ - گر چشم من ایجان جهان روی تو بیند شماره ۱۳۷ - لب و دندان تو با لعل و گهر میماند شماره ۱۳۸ - ماهروی من اگر پرده ز رخ بگشاید شماره ۱۳۹ - مرا بمجلس انس تو بار چون نبود شماره ۱۴۰ - مرا ز عشق تو گر شادیی بجان نرسد شماره ۱۴۱ - مردم چشمم که در غرقاب بازی میکند شماره ۱۴۲ - نرگس مست تو گر دست بدستان نبرد شماره ۱۴۳ - نرگس مست تو این فتنه که بنیاد نهاد شماره ۱۴۴ - نگار ماه رخم چون نقاب بگشاید شماره ۱۴۵ - هست وقت عیش ساغر در دهید شماره ۱۴۶ - هر که ما را در هوای او ملامت میکند شماره ۱۴۷ - هر نسیمی که ز خاک در جانان باشد شماره ۱۴۸ - هر کس که بکام از سر کوی تو گذر کرد شماره ۱۴۹ - هر که را در سر هوای چون تو دلداری بود شماره ۱۵۰ - یک قدح می دوبدره زر ارزد شماره ۱۵۱ - آمد بهار و وقت نشاطست می بیار شماره ۱۵۲ - ای رخ خوب تو چون گل چمن آرای دگر شماره ۱۵۳ - ای ماه مهربان مه مهرست می بیار شماره ۱۵۴ - ایچشم آهوانه تو مست شیرگیر شماره ۱۵۵ - ای برده نرد حسن ز خوبان روزگار شماره ۱۵۶ - بدان ای محتسب یکبار دگر شماره ۱۵۷ - باد بهاری وزید از طرف جویبار شماره ۱۵۸ - تعالی الله چه رویست آن که دارد ترک سیمین بر شماره ۱۵۹ - حبذا نزهت ایام بهار شماره ۱۶۰ - دل بدست غم جانان دهم و جان بر سر شماره ۱۶۱ - دلبرا سلسله غالیه گونست مگر شماره ۱۶۲ - روی زیبای ترا نیست در آفاق نظیر شماره ۱۶۳ - کوکبه گل رسید ای صنم گلعذار شماره ۱۶۴ - گل بصد ناز در آمد بچمن بار دگر شماره ۱۶۵ - گر کسی چشم و لبی خواست چو بادام و شکر شماره ۱۶۶ - صنما حال زار من بنگر شماره ۱۶۷ - صبحدم باد صبا آمد و آورد خبر شماره ۱۶۸ - از توأم آرزوی بوس و کنارست هنوز شماره ۱۶۹ - ای خم ابروی تو قبله اصحاب نیاز شماره ۱۷۰ - نرگس مست تو دارد هوس خواب هنوز شماره ۱۷۱ - ساقیا خیز که گل عزم چمن دارد باز شماره ۱۷۲ - صبر دل آورد روی از عشق جانان در گریز شماره ۱۷۳ - خلیلم گو نقاب از رخ برانداز شماره ۱۷۴ - دل بزنجیر سر زلف تو در بستم باز شماره ۱۷۵ - تا سپهر حسن را رخسار تو ماهست و بس شماره ۱۷۶ - منم از محنت ایام بدانسان که مپرس شماره ۱۷۷ - آمد آنسرو سهی بر گل نشان سنبلش شماره ۱۷۸ - ای ز جام می عشق تو خرد رفته ز هوش شماره ۱۷۹ - رنگ یاقوت آبدارت خوش شماره ۱۸۰ - گر کند ماه فلک زهره زهرا در گوش شماره ۱۸۱ - در دلم کم زن ای پسر آتش شماره ۱۸۲ - خوش آنشعر سیه بر پرنیانش شماره ۱۸۳ - باد صبا صبحدم بوی تو آورد دوش شماره ۱۸۴ - باد صبا صبحدم بوی تو آورد دوش شماره ۱۸۵ - چو شمع روی تو افروخت در جهان آتش شماره ۱۸۶ - گرم ز عشق تو جان در بلاست گو میباش شماره ۱۸۷ - تا بر حریر ساده کشیدی علم ز صوف شماره ۱۸۸ - تا دبدبه حسن تو افتاد در آفاق شماره ۱۸۹ - روی چو صبح تو کرد اشک مرا چون شفق شماره ۱۹۰ - ای بعمد از ده بر لاله تر خال ز مشک شماره ۱۹۱ - ای ز چشمم شده پنهان و بدل در زده چنگ شماره ۱۹۲ - ای شمع رخسار ترا پروانه خورشید فلک شماره ۱۹۳ - ای در زمانه حسن تو چون در بهار گل شماره ۱۹۴ - ای بخوبی عارضت ماه چکل شماره ۱۹۵ - بیا که شد چمن از آب ابرو آتش گل شماره ۱۹۶ - ای لعل آبدارت آتش فکنده در مل شماره ۱۹۷ - ای قاعده زلف دلاویز تو مشکل شماره ۱۹۸ - گر بصبوحی کنی عزم تماشای گل شماره ۱۹۹ - ایجان و جهان بیتو سر خویش ندارم شماره ۲۰۰ - این منم باز که روی چو مهت می بینم شماره ۲۰۱ - ای خم زلف تو چون حلقه جیم شماره ۲۰۲ - ای روی دلربای تو خورشید انورم شماره ۲۰۳ - باز منزل بسر کوی نگار آوردیم شماره ۲۰۴ - تا فتادست نظر بر رخ رخشان توام شماره ۲۰۵ - تا من زبان چو بلبل خوشگو گشوده ام شماره ۲۰۶ - خیال روی تو هر شب بخواب میجویم شماره ۲۰۷ - خوش بهاریست بیا تا طرب از سر گیریم شماره ۲۰۸ - دل به بند سر زلفین تو دادیم و شدیم شماره ۲۰۹ - در آی از درم ای آرزوی دل که بر آنم شماره ۲۱۰ - روز آنست که با یار بمیخانه رویم شماره ۲۱۱ - روی بنمای ایصنم کز شوق جان میسوزدم شماره ۲۱۲ - زلف مشکین تو بر طرف بنا گوش چو میم شماره ۲۱۳ - ساقیا باده گلفام هوس میکندم شماره ۲۱۴ - ساقیا موسم آنست که می نوش کنیم شماره ۲۱۵ - صبح از سر صفا بجهان در دمید دم شماره ۲۱۶ - گاه آنست که در آب سر افشان گردیم شماره ۲۱۷ - کج نظر باشم اگر با تو بدل راست نیم شماره ۲۱۸ - من اندر حلقه زلفش دلی دارم خراب از غم شماره ۲۱۹ - مرا در سر همیگردد که سر در پایت افشانم شماره ۲۲۰ - من دوش بیخود یکنفس در کوی جانان آمدم شماره ۲۲۱ - من از هوای تو ایسرور راستین چکنم شماره ۲۲۲ - من عاشق و رند و می پرستم شماره ۲۲۳ - نگارینا بهار آمد بیا تا جام می گیریم شماره ۲۲۴ - ای روی دلربای تو باغ و بهار حسن شماره ۲۲۵ - ای قاعده زلفت آشوب جهان بودن شماره ۲۲۶ - ایدل ره عاشقی طلب کن شماره ۲۲۷ - ای رخ زیبای تو رشک سمن شماره ۲۲۸ - ایصنم گلعذار ای بت سیمین ذقن شماره ۲۲۹ - ای عارض گلگونت عکسی زده بر گردون شماره ۲۳۰ - ایام گل ار بی مل خواهی بسر آوردن شماره ۲۳۱ - ای نرگس مست تو برده دل هشیاران شماره ۲۳۲ - بر بیاض مه سواد خط عنبر ساش بین شماره ۲۳۳ - تا دلم شد در خم آن طره مشکین نهان شماره ۲۳۴ - تا بود در شکن طره جانان دل من شماره ۲۳۵ - تا بر کنار حسن نشست ابرویت چو نون شماره ۲۳۶ - تا شدم آگاه از آن زنجیر زلف قیرگون شماره ۲۳۷ - جانا بچشم رحمت بنگر به بینوایان شماره ۲۳۸ - چنان بخون دلم در زد آن پسر ناخن شماره ۲۳۹ - زلف و رخسار تو دانی بچه مانند بخون شماره ۲۴۰ - شکر میریزد از پسته نگارم در سخن گفتن شماره ۲۴۱ - صبح دمید ساقیا بزم صبوح ساز کن شماره ۲۴۲ - عارضست آن یا گل سیراب بر برگ سمن شماره ۲۴۳ - کار عشاق است جان در عشق جانان باختن شماره ۲۴۴ - گر دلی بودی مرا در طالع و فرمان من شماره ۲۴۵ - ندانم صبغه الله است یا گلگون شرابست این شماره ۲۴۶ - نگارا عزم آن دارم که گر بر رغم اغیاران شماره ۲۴۷ - یا رب رخ دلدارست یا ماه تمامست این شماره ۲۴۸ - یا رب گلست عارض زیبات یاسمن شماره ۲۴۹ - آبحیات میچکد از لب جانفزای تو شماره ۲۵۰ - ای بخوبی رخ تو برده ز خورشید گرو شماره ۲۵۱ - ای مرا از لب تو شهد و شکر نو بر نو شماره ۲۵۲ - ایماه آسمان لطافت جمال تو شماره ۲۵۳ - بکمند تابدارت که مهست در خم او شماره ۲۵۴ - چون ذره هوا میکند ای ماه ز هر سو شماره ۲۵۵ - سنبل است آن بنا گوش سمن سیمای تو شماره ۲۵۶ - مرحبا ایچشم جان روشن بنور رای تو شماره ۲۵۷ - نگارم ار بگذارد ز رخ نقاب فرو شماره ۲۵۸ - هستم بجستجوی تو پوینده کو بکو شماره ۲۵۹ - آمد آن سرو سهی بر رخ نقاب انداخته شماره ۲۶۰ - ای ترک پریچهره از آن جام شبانه شماره ۲۶۱ - ایفروغ رخت آتش زده بر خرمن ماه شماره ۲۶۲ - این منم بار دگر عزم خراسان کرده شماره ۲۶۳ - پری رخا نکنی هیچ سوی بنده نگاه شماره ۲۶۴ - تا در آمد خط شبرنگ تو پیرامن ماه شماره ۲۶۵ - تا تو ایدلبر چو ماه انوری آراسته شماره ۲۶۶ - روی میتابد ز من آن سیمبر یعنی که چه شماره ۲۶۷ - سحرگه آن صنم سرو قد شتاب زده شماره ۲۶۸ - شیرین بتم ایخسرو خوبان زمانه شماره ۲۶۹ - فرخنده طالعی بود آنرا که هر پگاه شماره ۲۷۰ - گر نور روی روشنت افتد بر آینه شماره ۲۷۱ - گفتم ایدوست شدم عاشق آن روی چو ماه شماره ۲۷۲ - مرا زنجیر زلف او بدان سان کرد دیوانه شماره ۲۷۳ - ایعارض مه پیکر تو صورت جانی شماره ۲۷۴ - ایزلف تو سر تا قدم آشوب جهانی شماره ۲۷۵ - ایصبا گر بودت سوی خراسان گذری شماره ۲۷۶ - ای از تو هزار فتنه بر پای شماره ۲۷۷ - ای جان و جهانرا ز رخت نور و نوائی شماره ۲۷۸ - ای روی تو آئینه الطاف الهی شماره ۲۷۹ - آنچه با من میکند از دوستی سیمین تنی شماره ۲۸۰ - ایماه دل افروز بگردان قدح می شماره ۲۸۱ - آبحیاتست یا لبان که تو داری شماره ۲۸۲ - ای باد صبا بگذر ز آنجا که تو میدانی شماره ۲۸۳ - ای داده دل بمهر تو تا بر تو نوگلی شماره ۲۸۴ - ای زلف دلاویزت در گردن جان بندی شماره ۲۸۵ - ای آنکه بخوبی بمه چارده مانی شماره ۲۸۶ - آن غالیه گون نقش نگر بر گل سوری شماره ۲۸۷ - بیا ساقی بدور دو ستکانی شماره ۲۸۸ - بگرد مه ز عنبر خط کشیدی شماره ۲۸۹ - بگوش جان من آید دمادم آوازی شماره ۲۹۰ - بحسن روی تو ای آفتاب خرگاهی شماره ۲۹۱ - بتا از نازکی گوئی ز سر تا پا همه جانی شماره ۲۹۲ - بمراد دل من گر بودم دسترسی شماره ۲۹۳ - بنمای رخ ببنده که شمس و قمر توئی شماره ۲۹۴ - تا بر سریر حسن توئی ماه چهره ئی شماره ۲۹۵ - تا شد درست بر تو که پیمان شکسته ئی شماره ۲۹۶ - تا ساخته ئی بر قمر از غالیه خالی شماره ۲۹۷ - تنگ شکرست این دهن ایجان که تو داری شماره ۲۹۸ - تا خط مشکبار برخ بر کشیده ئی شماره ۲۹۹ - تا نقاب از روی شهر آرای خود برداشتی شماره ۳۰۰ - تو آن نئی که ندانی طریق دلداری شماره ۳۰۱ - بگو ای ماه تابان تا کجائی شماره ۳۰۲ - جانا رخ چون بهار بنمای شماره ۳۰۳ - جان به چشمم در نیاید ور نه جانت خواندمی شماره ۳۰۴ - جانا چه کرده ایم که از ما بریده ای شماره ۳۰۵ - چوگان ز مشک بر مه تابان کشیده ای شماره ۳۰۶ - چو بلبل از سر مستی گذشتم سوی گلزاری شماره ۳۰۷ - چو رخسار سمن سیما بشویی شماره ۳۰۸ - در باغ حسن سرو روانی به راستی شماره ۳۰۹ - دی بر در دلدار نشستیم زمانی شماره ۳۱۰ - دلا امید آن دارم که روی دلستان بینی شماره ۳۱۱ - دلدار گفت لوح دل از نقش من بشوی شماره ۳۱۲ - زهی بوقت سخن لعلت از در افشانی شماره ۳۱۳ - زلف مشکین بر بنا گوش چو سیم افکنده ئی شماره ۳۱۴ - زهی ملک لطافت را وجودت نازنین شاهی شماره ۳۱۵ - ساقیا موسم عیدست بده ساغر می شماره ۳۱۶ - ساقی قدح می که درو هست صفائی شماره ۳۱۷ - صبا چو با سر زلف تو کرد همرازی شماره ۳۱۸ - گر من ز بند عشقت تو یکروز رستمی شماره ۳۱۹ - گر نشینم با تو در خلوت بشادی یکدمی شماره ۳۲۰ - لعل لبش کزو بچکد آب زندگی شماره ۳۲۱ - من ندیدم نشنیدم که بود در چمنی شماره ۳۲۲ - ماهرویا گه آنست که رخ بنمائی شماره ۳۲۳ - نگارینا نمیشاید ترا گفتن برخ ماهی شماره ۳۲۴ - یا رب کراست چون تو نگاری شکرلبی