هوش مصنوعی:
این شعر یک غزل عاشقانه است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و تشبیهات هنرمندانه، زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف میکند. او معشوق را با عناصر طبیعی مانند خورشید، ماه، سرو و ثریا مقایسه میکند و از عشق و شیفتگی خود نسبت به او سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و استفاده از صنایع ادبی پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل زیباییهای آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۰ - بحسن روی تو خورشید عالم آرانیست
بحسن روی تو خورشید عالم آرانیست
بلطف رسته دندان تو ثریا نیست ۱
توئی چو سرو ولی سرو ماهرخ نبود
توئی چو ماه ولی ماه سرو بالا نیست ۲
ز جان غلام قد همچو سرو آزادت
شدم ولی سخن راست با تو یارا نیست ۳
ز دست غم بر هم گر ترا بجانب من
نظر بعین عنایت بود فاما نیست ۴
از اینطرف که منم نیست در میان میلی
میان تست اگر هست لیک پیدا نیست ۵
بزلف کافرت ایمان ندارد ابن یمین
اگر چو زلف تو شوریده وش ز سودا نیست ۶
ز چین زلف تو هر حلقه ئی بدست دلیست
عجب که مملکت زنگبار یغما نیست ۷
بلطف رسته دندان تو ثریا نیست ۱
توئی چو سرو ولی سرو ماهرخ نبود
توئی چو ماه ولی ماه سرو بالا نیست ۲
ز جان غلام قد همچو سرو آزادت
شدم ولی سخن راست با تو یارا نیست ۳
ز دست غم بر هم گر ترا بجانب من
نظر بعین عنایت بود فاما نیست ۴
از اینطرف که منم نیست در میان میلی
میان تست اگر هست لیک پیدا نیست ۵
بزلف کافرت ایمان ندارد ابن یمین
اگر چو زلف تو شوریده وش ز سودا نیست ۶
ز چین زلف تو هر حلقه ئی بدست دلیست
عجب که مملکت زنگبار یغما نیست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹ - بیتو ایجان و جهان کار من از دست برفت
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - با من آن مهروی من نامهربان از بهر چیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.