هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیف طبیعت در فصل بهار می‌پردازد. باد صبا، گل‌ها، بلبل‌ها، لاله‌ها، و سایر عناصر طبیعی با زبانی شاعرانه وصف شده‌اند. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند نشاط، عشق، و طرب وجود دارد.
رده سنی: 15+ این متن به دلیل استفاده از زبان شاعرانه و مفاهیم نمادین، برای مخاطبان با درک ادبی بالاتر مناسب است. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و شاعرانه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۳۲ - باد صبا چون نقاب از رخ گل برگرفت

باد صبا چون نقاب از رخ گل برگرفت
بلبل مست از نشاط زمزمه از سر گرفت ۱

مدحت گل میکند بلبل خوشگو ادا
گل صفتش میدهد بر کف از آن در گرفت ۲

لاله بصورت شدست مجمره آتشین
ز آنسببش اندرون دود معنبر گرفت ۳

مشک فشان میوزد باد بهاری مگر
آهوی سرو سهی نافه ازو برگرفت ۴

فاخته شد واعظ و سرو سهی منبرش
بر صفت واعظان چون سر منبر گرفت ۵

گفت بدوران گل با صنمی گلعذار
شاد کسی کو بکف باده احمر گرفت ۶

ابن یمین چون شنید وعظ وی از جای جست
دست نگار سهی قد سمنبر گرفت ۷

روی بگلشن نهاد رغم جهانرا و جای
بهر طرب کنج باغ چشمه ساغر گرفت ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱ - با من آن مهروی من نامهربان از بهر چیست
گوهر بعدی:شماره ۳۳ - بر ماه و سرو آید هر لحظه صد قیامت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.