هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف معشوق و ویژگی‌های او می‌پردازد. در این شعر، معشوق با عناصری مانند ماه، هلال، یوسف مصر و سلیمان مقایسه شده و سخنان او به عنوان حجتی بر وجود و عدم توصیف می‌شود. همچنین، شاعر از غم و کشتگان غم سخن می‌گوید و در نهایت، به عشق و فداکاری در راه معشوق اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۳۷ - پرتوی روی تو بر کسوت خوبی علم است

پرتوی روی تو بر کسوت خوبی علم است
زلفت از غالیه بر ماه دو هفته رقم است ۱

چون خم ابروی مشکین تو مانند هلال
شود انگشت نما سوره ی نون والقلم است ۲

دهن تنگ تو چون لب به سخن بگشاید
سخنت حجت اثبات وجود و عدم است ۳

یوسف مصر وجودی و ز بس محتشمی
چون سلیمانت روان بر عقب از جان حشم است ۴

کشتگان غم خود را چو درآری بشمار
گر از ایشان بشمارد غمت این هم کرم است ۵

گر بکشتن برسد در قدمت ابن یمین
این چنین راه بسر گر نرود بی قدم است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶ - بنده ی سروم به آزادی که چون بالای تست
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - تا بر گل سیراب تو از غالیه خالیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.