شماره ۹۲ - از روی تو ایمهوش گر پرده بر اندازند

از روی تو ایمهوش گر پرده بر اندازند
خلقی بهوای دل درپات سر اندازند ۱

تا دامن پاکت را گردی نرسد زیبد
گر پرده دلها را برر رهگذر اندازند ۲

آنها که به پیش دل از عقل سپر سازند
چون حمله برد عشقت جمله سپر اندازند ۳

ترکان کمان ابرو از تیر نظر هر دم
در صید گه جانها صید دگر اندازند ۴

جانرا نرسد چیزی جز آنکه سپر باشد
جائیکه پریرویان تیر نظر اندازند ۵

گر سلسله مشکین از ماه بر اندازی
جانها بهوای تو عشاق براندازند ۶

در حجره دل عشقت چون صدر نشین گردد
رخت خرد ار خواهد ورنی بدر اندازند ۷