هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از روح و معشوق به عنوان مفاهیم متعالی یاد میکند. او عشق و وفا را ستایش کرده و وجود معشوق را با روح مقایسه میکند. شاعر از جور عشق شکایت دارد ولی همچنان به مهر و وفای معشوق پایبند است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
شماره ۹۱ - ای لعل درفشان تو کرده بیان روح
ای لعل درفشان تو کرده بیان روح
نام تو داده خلق جهانرا نشان روح ۱
از بسکه روحم از شکرت یافت تربیت
جز شکر شکرت نسراید زبان روح ۲
جسم ترا بعالم خاکی چه نسبت است
روحست جان عالم و جسم تو جان روح ۳
از من مکن کناره که عمریست تا بمهر
میپرورم وفای تو را در میان روح ۴
روح مجسم است وجود تو ز آنسبب
باشد نهان ز دیده خلقان بسان روح ۵
گویند روح را نبود در جهان مکان
یاقوت آبدار تو اینک مکان روح ۶
گشتی ز جور عشق تو ابن یمین هلاک
میگون لب تو گر نشدی در ضمان روح ۷
نام تو داده خلق جهانرا نشان روح ۱
از بسکه روحم از شکرت یافت تربیت
جز شکر شکرت نسراید زبان روح ۲
جسم ترا بعالم خاکی چه نسبت است
روحست جان عالم و جسم تو جان روح ۳
از من مکن کناره که عمریست تا بمهر
میپرورم وفای تو را در میان روح ۴
روح مجسم است وجود تو ز آنسبب
باشد نهان ز دیده خلقان بسان روح ۵
گویند روح را نبود در جهان مکان
یاقوت آبدار تو اینک مکان روح ۶
گشتی ز جور عشق تو ابن یمین هلاک
میگون لب تو گر نشدی در ضمان روح ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰ - زهی من وفای تو نا دیده هیچ
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - از روی تو ایمهوش گر پرده بر اندازند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.