هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر عشق و اشتیاق شاعر به معشوق است. او از بخت و اقبال در کنار معشوق سخن میگوید و آرزو میکند که جز نور روی معشوق، چیزی چشمهایش را روشن نکند. شاعر همچنین از درد هجران و ارزش وصل معشوق میگوید و تأکید میکند که تنها بزرگان میتوانند به چنین وصالی دست یابند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و درد عشق نیاز به بلوغ فکری برای درک عمیقتر دارد.
شماره ۱۰۰ - با من و دلدار من جز بخت در مجلس مباد
با من و دلدار من جز بخت در مجلس مباد
مجلس ما را بغیر دخت رز مونس مباد ۱
چشم من بادا و بس روشن بنور روی او
ور بود چشم دگر باری بجز نرگس مباد ۲
مجلسی کز پرتو شمع رخش رخشان بود
غیر من پروانه جانسوز آن مجلس مباد ۳
قلب من در بوته هجران گدازان چو شد مس
یکزمان بی کیمیای وصل او این مس مباد ۴
وصل آن سیمین ذقن ناید بکف الا بزر
چون کند ابن یمین کس همچو او مفلس مباد ۵
مجلس ما را بغیر دخت رز مونس مباد ۱
چشم من بادا و بس روشن بنور روی او
ور بود چشم دگر باری بجز نرگس مباد ۲
مجلسی کز پرتو شمع رخش رخشان بود
غیر من پروانه جانسوز آن مجلس مباد ۳
قلب من در بوته هجران گدازان چو شد مس
یکزمان بی کیمیای وصل او این مس مباد ۴
وصل آن سیمین ذقن ناید بکف الا بزر
چون کند ابن یمین کس همچو او مفلس مباد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - بر برگ گلش سنبل سیراب ببینید
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - بوئی که ز چین سر زلفت بمن آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.