شماره ۱۰۱ - بوئی که ز چین سر زلفت بمن آید

بوئی که ز چین سر زلفت بمن آید
خوشتر ز دم نافه مشک ختن آید ۱

جز قامت رعنای تو بالا ننماید
سروی که ازو بوی گل و یاسمن آید ۲

میگون لب شیرین تو چون در نظرآرم
در دیده غمدیده عقیق یمن آید ۳

با کوثر اگر وصف لب لعل تو گویم
آبش ز خوشی سخنم در دهن آید ۴

در تاب و سرافکنده بود سرو چو نرگس
گر قد چو شمشاد تو سوی چمن آید ۵

آمد بلب از چاه زنخدان تو جانم
گر در کفش از زلف تو مشکین رسن آید ۶

بر آتش اندوه دلم آب فشاند
بادی که ز خاک سر کویت بمن آید ۷

آمد بدل ابن یمین دوش خیالت
چون یوسف مصری که به بیت الحزن آید ۸