شماره ۱۱۴ - خطش از ریحان طرازی بر گل سوری کشید

خطش از ریحان طرازی بر گل سوری کشید
نرگس از مستی چشمش رنج مخموری کشید ۱

از می عشقش برندی و بقلاشی فتاد
هر که روزی در جهان نامی بمستوری کشید ۲

بر سر سرو سهی تا گل ببار آمد ترا
غنچه دلها چو نرگس از تو رنجوری کشید ۳

پسته شکر فشانت بسکه شیرینکار شد
رخ ز شرمش انگبین در ستر مسروری کشید ۴

تا خراب آباد دل را عشق تو معمار شد
عقل کاستادی نمودی بار مزدوری کشید ۵

از دلم شاکر نگشتی تا نشد خون در غمت
شکر ایزد را که سعی دل بمشکوری کشید ۶

کو شب وصلی که تا ابن یمین در بندگیت
عرضه دارد آنچه دل از درد مهجوری کشید ۷