شماره ۱۲۰ - ز آن روی طره ی پر رخ دلدار کج نهند

ز آن روی طره ی پر رخ دلدار کج نهند
کاهل خرد طریقه طرار کج نهند ۱

گیرد مناسبت به رخ و زلف یار من
گر شاخ سنبل از بر گلنار کج نهند ۲

حقا که لاف راستی از سرو بوستان
در پیش قامتش گه رفتار کج نهند ۳

از سر کلاه حسن نهد شاه اختران
خوبان ز راه ناز چو دستار کج نهند ۴

در کوی عشق راست نهادند جمله روی
آنها که پای بر سر بازار کج نهند ۵

گفتی که با تو راست دلم بر مگرد از آن
انکار کردن از پس اقرار کج نهند ۶

پرگار عاشقان خم ابروی جفت تست
در طاقش ار چه قاعده کار کج نهند ۷

گر جان طلب کنی بدهم ز انکه اهل دل
کردن به جان مضایقه با یار کج نهند ۸

ابن یمین به عشق تو جان داد و دم نزد
زیرا که عاشقان همه گفتار کج نهند ۹