هوش مصنوعی:
این شعر از ابن یمین، شاعر فارسیزبان، با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، عشق و شوریدگی را به تصویر میکشد. شاعر از زیباییهای طبیعت مانند گل، سبزه، و باد بهاری برای توصیف معشوق استفاده میکند و از عشق و اشتیاق خود میگوید. خط معشوق بر آب نقش میبندد و بوی خوش او دل را میرباید. شاعر از آتش غم و گرمای عشق سخن میگوید که جانش را میسوزاند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند عشق و غم ممکن است برای کودکان نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۱۳۴ - گرد گلت سبزه تر میدمد
گرد گلت سبزه تر میدمد
تازه نباتت ز شکر میدمد ۱
خط تو بر آب رقم می زند
دود سیه ز آتش تر میدمد ۲
بوی بهشتست چنین خوش نفس
یا ز درت باد سحر میدمد ۳
عنبر سوده است خطت یا زگل
برگ بنفشه است که بر میدمد ۴
هر دمی از چین دو زلفت صبا
مشک بر اطراف قمر میدمد ۵
بوی خوشت دل ز بر من ببرد
جان برد امبار اگر میدمد ۶
آتش غم ابن یمین را بسوخت
بسکه دم گرم تو در میدمد ۷
تازه نباتت ز شکر میدمد ۱
خط تو بر آب رقم می زند
دود سیه ز آتش تر میدمد ۲
بوی بهشتست چنین خوش نفس
یا ز درت باد سحر میدمد ۳
عنبر سوده است خطت یا زگل
برگ بنفشه است که بر میدمد ۴
هر دمی از چین دو زلفت صبا
مشک بر اطراف قمر میدمد ۵
بوی خوشت دل ز بر من ببرد
جان برد امبار اگر میدمد ۶
آتش غم ابن یمین را بسوخت
بسکه دم گرم تو در میدمد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - عاشقان چون عزم رفتن سوی دلبر کرده اند
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - گر بوصل خودم آنماه زمانی بدهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.