شماره ۱۴۶ - هر که ما را در هوای او ملامت میکند

هر که ما را در هوای او ملامت میکند
راستی خود را سزاوار غرامت می کند ۱

شرم ناید سرو و گل را پیش بالا و رخش
کین همی لافد بقد او یاد قامت می کند ۲

گر دلم شد بسته زنجیر زلفش باک نیست
دل خود این آشفته کاری بی ندامت می کند ۳

من سر آشوب دارم میل زلفش چون کنم
نیست عاشق هر که او یاد از سلامت می کند ۴

گر نماید رجعتی آنماه شب در منزلم
اختر سر گشته میل استقامت می کند ۵

از دلم بار سفر بر بست صبر بی ثبات
چون همی بنید که غم در وی اقامت می کند ۶

من بمهر و او بکین مایل و زین مشگلتر آنک
سر گرانی آن سبکروح از سئآمت می کند ۷

گو بچشم پر نم ابن یمین رویش ببین
هر که ما را در هوای او ملامت میکند ۸