شماره ۱۴۷ - هر نسیمی که ز خاک در جانان باشد

هر نسیمی که ز خاک در جانان باشد
چون دم روح قدس مایه ده جان باشد ۱

تا بمیدان لطافت ذقنش گوی زند
قامت اهل دل از عشق چو چوگان باشد ۲

جان بدو دادم و دل از سر تحسین میگفت
جان همان به که چو باشد بر جانان باشد ۳

از بزرگی نپذیرفت دمی جان عزیز
گفت در بارم ازین خرده فراوان باشد ۴

راستی جان من خسته متاعیست حقیر
تحفه ئی سازم ازو لابد ازینسان باشد ۵

هر گدائی که شود شبفته بر عارض شاه
دائم از حرمت او بر در حرمان باشد ۶

جان بتحفه بر جانان مفرست ابن یمین
کاین تکلف مثل زیره و کرمان باشد ۷