شماره ۱۵۱ - آمد بهار و وقت نشاطست می بیار

آمد بهار و وقت نشاطست می بیار
می مایه نشاط بود خاصه در بهار ۱

طبع هوا چو میل سوی اعتدال کرد
یک وزن شد دو کفه میزان روزگار ۲

هم بوی عود یافت ز خاک چمن صبا
هم آب صندل است روان سوی جویبار ۳

چون گل شکفت باده گلگون ز کف منه
کز خاک تو نه دیر که خواهد دمید خار ۴

در کش چو خارپشت ز نا جنس خویش سر
می نوش تا شوی چو کشف در کلوخ زار ۵

می نوش اگر چه شرع برین طعن میکند
کاین یک مضرتش بود و منفعت هزار ۶

می نوش و نا امید ز غفران حق مباش
کافزون ز جرم بنده بود عفو کردگار ۷

ابن یمین بکوش که هنگام کار تست
جائی همی روی که درو نیست هیچکار ۸