شماره ۱۵۷ - باد بهاری وزید از طرف جویبار

باد بهاری وزید از طرف جویبار
بر سر میخوارگان کرد بدامن نثار ۱

از بن شاخ سمن بیضه کافور ناب
وز سر سرو سهی نافه مشک تتار ۲

بهر صبوحی زنان قمری مقری صفت
کرد ندا صبحدم بر سر بید و چنار ۳

کایدل اگر آگهی چون گل خیری شکفت
پای ز گلشن مکش دست ز ساغر مدار ۴

باد در آمد بدشت لاله بر آمد بکوه
هر که شد آگه ازین هر دو بفصل بهار ۵

گفت که عیسی بلطف دم بجهان در دمید
و آتش موسی بتافت از طرف کوهسار ۶

فصل بهار ار بود طبع هوا معتدل
پس بچمن از چه روی نوع دگر گشت کار ۷

غمزه نرگس چرا یافت ز صفرا اثر
طره سنبل چرا ساخت ز سودا شعار ۸

ابن یمین صبحدم باده گلگون بکف
شد بتماشای گل با صنم گلعذار ۹

از سر گلبن شنید غلغل بلبل که گفت
عیش و طرب کن که نیست خوشتر از این روزگار ۱۰