شماره ۱۵۶ - بدان ای محتسب یکبار دگر

بدان ای محتسب یکبار دگر
که من رندی گرفتم باز از سر ۱

ز دست ماهروئی جام باده
تو خود دانی که چونم هست در خور ۲

ز وصل دلبرم دوری میفکن
گزیرم نیست تا دانی ز دلبر ۳

هر آنجانی که جانانی ندارد
بود آبحیات او مکدر ۴

ولی اندر صفا صادق چو صبح است
که دارد نور مهر او را منور ۵

تو خواهی کفر گیر و خواه اسلام
نخواهم جز رخش محراب دیگر ۶

چه خوش باشد ز سیمین دست ساقی
می رنگین تر از یاقوت احمر ۷

پریروئی که نقد ابن یمین را
ز چشم و لب دهد بادام و شکر ۸