هوش مصنوعی: این متن به توصیف زیبایی‌های فصل بهار و تأثیر آن بر روح و روان انسان می‌پردازد. شاعر از طبیعت سرسبز، آواز پرندگان، و لذت‌های زندگی در این فصل سخن می‌گوید و مخاطب را به تماشای گلزار و نوشیدن شراب دعوت می‌کند. در پایان، متن به موضوع زندگی دنیوی و آخرت اشاره می‌کند و از اهمیت کاشت و برداشت در زندگی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به نوشیدن شراب ممکن است برای گروه سنی پایین مناسب نباشد.

شماره ۱۵۹ - حبذا نزهت ایام بهار

حبذا نزهت ایام بهار
که برد ز اهل خرد صبر و قرار ۱

سجع گویان شده از ذوق و طرب
قمری و فاخته بر سرو و چنار ۲

وقت آنست که از خانه کنند
بتماشا سوی گلزار گذار ۳

دشت از سبزه چو دریا در موج
ریخته گوهر عشرت بکنار ۴

گوهر عشرت اگر میطلبی
گذری کن سوی آن دریا بار ۵

ساقیا سبحه و سجاده بگیر
بر خمار برو باده بیار ۶

نقد را دان که نبینم اثری
با تو امسال ز آینده و پار ۷

اینجهان مزرعه آخرتست
هر چه خواهد دلت ایدوست بکار ۸

دهقنت پیشه گرفت ابن یمین
تا هم از کشت خودش آرد بار ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۸ - تعالی الله چه رویست آن که دارد ترک سیمین بر
گوهر بعدی:شماره ۱۶۰ - دل بدست غم جانان دهم و جان بر سر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.