هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیباییهای معشوق خود مانند رنگ یاقوتگونه، بوی مشکین زلفها و لعل لبهایش اشاره میکند. شاعر از بیقراری خود و آرزوی خوشبختی برای معشوق میگوید و بیان میکند که حضور معشوق جهان را برایش زیبا کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۱۷۹ - رنگ یاقوت آبدارت خوش
رنگ یاقوت آبدارت خوش
بوی زلفین مشکبارت خوش ۱
در میان دو لعل گوهر بار
رشته در شاهوارت خوش ۲
بیقرارست زلف پرتابت
تاب زلفین بیقرارت خوش ۳
گر چه شد روزگارم از تو تباه
باد پیوسته روزگارت خوش ۴
بوی زلف تو وقت ما خوش کرد
وقت زلف سیاه کارت خوش ۵
جان بشکرانه در میان آرم
گر کشم باز در کنارت خوش ۶
در دل و جان من وطن داری
باد دائم در این دیارت خوش ۷
بی تو بیزارم از جهان که جهان
نیست بی روی چون بهارت خوش ۸
از تو ابن یمین غمی دارد
دارد آنرا بیادگارت خوش ۹
بوی زلفین مشکبارت خوش ۱
در میان دو لعل گوهر بار
رشته در شاهوارت خوش ۲
بیقرارست زلف پرتابت
تاب زلفین بیقرارت خوش ۳
گر چه شد روزگارم از تو تباه
باد پیوسته روزگارت خوش ۴
بوی زلف تو وقت ما خوش کرد
وقت زلف سیاه کارت خوش ۵
جان بشکرانه در میان آرم
گر کشم باز در کنارت خوش ۶
در دل و جان من وطن داری
باد دائم در این دیارت خوش ۷
بی تو بیزارم از جهان که جهان
نیست بی روی چون بهارت خوش ۸
از تو ابن یمین غمی دارد
دارد آنرا بیادگارت خوش ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۸ - ای ز جام می عشق تو خرد رفته ز هوش
گوهر بعدی:شماره ۱۸۰ - گر کند ماه فلک زهره زهرا در گوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
