شماره ۱۷۸ - ای ز جام می عشق تو خرد رفته ز هوش

ای ز جام می عشق تو خرد رفته ز هوش
لب و دندان ترا لعل و گهر حلقه بگوش ۱

عکس یاقوت لبت سوی بدخشان بردند
آمد اندر رگ کان خون دل لعل بجوش ۲

پاسخ تلخ تو و خنده شیرین با هم
نوش در نیش نهان گشته و نیش اندر نوش ۳

روی زیبای تو از زلف گره کردارت
گشته چون آب ز باد سحری جوشن پوش ۴

دوش سیلاب غمم تا بسر زانو بود
امشب ایدوست چه تدبیر که بگذشت ز دوش ۵

دل من بسته زنجیر سر زلف تو شد
با گرفتار خود ای سست وفا سخت مکوش ۶

عهد بستی که در وصل گشائی بر من
چو وفا نیستت ای دلبر بد عهد خموش ۷

بخت با ابن یمین دست در آغوش کند
گر شود با تو شبی تا بسحر دست آغوش ۸