هوش مصنوعی: این شعر از ابن‌یمین، شاعر فارسی‌زبان، بیانگر درد عشق و سوختن در آتش عشق است. شاعر از معشوق خود می‌خواهد که دیگر آتش عشق را در دلش نیفزاید، زیرا او از رخسار معشوق هم آب (اشک) و هم آتش (سوختن) را تجربه می‌کند. عشق معشوق مانند آتش بر دل سوخته‌اش گذر کرده و او را مانند شمع ذوب کرده است. شاعر تأکید می‌کند که در جهان هیچ آتشی مانند رخسار معشوق، هم آبدار (تر) و هم سوزاننده نیست.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی کلاسیک ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد.

شماره ۱۸۱ - در دلم کم زن ای پسر آتش

در دلم کم زن ای پسر آتش
بیش از اینم مدار در آتش ۱

دارم از آب و آتش رخ تو
آب در چشم و در جگر آتش ۲

عشق تو چون گذشت بر دل من
کرد بر سوخته گذر آتش ۳

چون رخت مشعله بر افروزد
شمع وارم رود بسر آتش ۴

خون چکانید بر رخت دل من
خون چکد از کباب بر آتش ۵

در جهان جز رخ چو گلنارت
کس ندید آبدار و تر آتش ۶

دل ابن یمین چو مسکن تست
مزن اندر دلش دگر آتش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۰ - گر کند ماه فلک زهره زهرا در گوش
گوهر بعدی:شماره ۱۸۲ - خوش آنشعر سیه بر پرنیانش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.