شماره ۱۹۷ - ای قاعده زلف دلاویز تو مشکل

ای قاعده زلف دلاویز تو مشکل
ز آنغالیه گون سلسله آسان تو مشکل ۱

گفتم که لبت خون دلم ریخت خطا بود
با چشمه حیوان نتوان گفت که قاتل ۲

زینسان که زند دیده دریا صفتم موج
ناگاه فتد مردم آبیش بساحل ۳

زلف تو بتخویف دلم سلسله جنباند
خرم دل دیوانه گر اینست سلاسل ۴

یا این لب شیرین دلم از چشمه حیوان
هرگز نخورد آب که شورست مناهل ۵

چون سایه اگر در پی اویم مکنم عیب
ای بیخبر اندر نگر آن شکل و شمایل ۶

مشغول بتست ابن یمین لیک چه مقصود
پروای ویت نیست زمانی ز مشاغل ۷