شماره ۲۱۴ - ساقیا موسم آنست که می نوش کنیم

ساقیا موسم آنست که می نوش کنیم
محنت گردش ایام فراموش کنیم ۱

خیز چون در چمن افتاد ز بلبل غلغل
قلقل بلبله را یک نفسی گوش کنیم ۲

دوستکامی همه با یار کلهدار خوریم
عیش در سایه آن سرو قبا پوش کنیم ۳

در ده آن رطل گران تا سبک از قوت می
عقل را واله و سرگشته و مدهوش کنیم ۴

از سر ما نرود تا بقیامت مستی
گر می از ساغر لعل لب تو نوش کنیم ۵

تا بکی دیگ هوس از پی مهمان خیال
بر سر آتش سودای تو پر جوش کنیم ۶

روزها دست زدیم از غم عشقت بر سر
بامیدی که شبی با تو در آغوش کنیم ۷

کسوت حسن چو بر قد تو آراسته اند
تا قیامت علم عشق تو بر دوش کنیم ۸

خیز با ابن یمین شاد بعشرت بنشین
تا نشاط و طرب امروز به از دوش کنیم ۹