هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوقی است که مانند ماه زیباست اما از دید شاعر پنهان می‌ماند. شاعر معشوق را منبع آرامش و قوت قلب می‌داند، اما از این که معشوق او را از خود دور می‌کند، افسوس می‌خورد. در نهایت، شاعر خود را بنده‌ای حقیر و معشوق را شاه جهان می‌خواند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۸۵ - ای آنکه بخوبی بمه چارده مانی

ای آنکه بخوبی بمه چارده مانی
از دیده چرا همچو هلالی تو نهانی ۱

هستی صنما غایت آمال و امانی
افسوس که غارتگر ایمان و امانی ۲

بس صافتر و پاکتر از آب روانی
هم قوت دل از تو و هم قوت روانی ۳

گر چه همه عمر ای مه بد مهر برانی
کز پیش خودم بی سببی دور برانی ۴

محبوب همه خلق جهان همچو جهانی
آخر چو جهان ز ابن یمین از چه جهانی ۵

آری تو مرا کی ببر خویش نشانی
من بنده گدا پیشه و تو شاه جهانی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۴ - ای زلف دلاویزت در گردن جان بندی
گوهر بعدی:شماره ۲۸۶ - آن غالیه گون نقش نگر بر گل سوری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.