شماره ٩ - باهل خطه فریومد از طریق رضا

باهل خطه فریومد از طریق رضا
مگر به عین عنایت نظر فکند خدا ۱

که آفتاب سپهر کرم بطالع سعد
فکند سایه الطاف خود برین ضعفا ۲

ستوده آصف ایام عز دولت و دین
که زیبدش که کند پادشاهی وزرا ۳

زهی کریم نهادی که بر بسیط زمین
سپهر با همه دیده ندید مثل تو را ۴

توئی که بر چمن جان هر که زنده دلست
ز فیض ابر سخای تو رست مهر گیا ۵

تویی چنان که اگر ذره ای شود موجود
ز عزم و حزم تو در پیکر زمین و سما ۶

زمین شود چو سما بیقرار و سرگردان
سما شود چو زمین با وقار و پا بر جا ۷

گذشت بر دل من یک سخن بخواهم گفت
خدایگان ز ره لطف اگر کند اصغا ۸

سعادت ازلی با عماد دولت و دین
جهان رادی و مردی سپهر جود و سخا ۹

ز بدو فطرت و آغاز آفرینش او
مقارنست و برین حال واقفست و گوا ۱۰

سعادتی نه همانا که به تواند بود
ز اتفاق ملاقاتت ای خجسته لقا ۱۱

بکام دل ز جهان داد عیش بستانید
که هست بر گذر این سخت کوش سست وفا ۱۲

زمان دولت و اقبال مغتنم شمرید
میفکنید از امروز کار بر فردا ۱۳

مگر ز بخت شما نیز باید ابن یمین
فراغتی که نواند گزارد فرض دعا ۱۴

چو روزگار که تفریق و جمع شیوه اوست
نمی زند نفسی بی رضای رأی شما ۱۵