هوش مصنوعی:
این متن درباره رضایت به زندگی ساده و بینیازی از مال دنیا است. شاعر بیان میکند که هر کس که زندگی متوسطی دارد و به دیگران محتاج نیست، در واقع پادشاه زمان خود است و نیازی به جاه و مقام ندارد. او توصیه میکند که بیش از این طمع نکنید، زیرا هر چه بیش از نیاز داشته باشید، یا به وارثان میرسد یا به تاراج میرود.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق اخلاقی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجزیه و تحلیل، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ١٩۴ - هر که دارد کفاف عیش چنان
هر که دارد کفاف عیش چنان
که نباشد بدیگری محتاج ۱
کلبه ئی نیز باشدش که ازان
نکند هر دمش کسی اخراج ۲
در جهان پادشاه وقت خود است
وینچنین شاه ننگرد سوی تاج ۳
بیشتر زین مجوی ابن یمین
تا نمانی مگر ازین منهاج ۴
کانچه افزون ازین کنی حاصل
بهره وارثست یا تاراج ۵
که نباشد بدیگری محتاج ۱
کلبه ئی نیز باشدش که ازان
نکند هر دمش کسی اخراج ۲
در جهان پادشاه وقت خود است
وینچنین شاه ننگرد سوی تاج ۳
بیشتر زین مجوی ابن یمین
تا نمانی مگر ازین منهاج ۴
کانچه افزون ازین کنی حاصل
بهره وارثست یا تاراج ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ١٩٣ - غرمائی که داشتم زین پیش
گوهر بعدی:شماره ١٩۵ - هر که را دسترس بنقره و زر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.