خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن درباره رضایت به زندگی ساده و بینیازی از مال دنیا است. شاعر بیان میکند که هر کس که زندگی متوسطی دارد و به دیگران محتاج نیست، در واقع پادشاه زمان خود است و نیازی به جاه و مقام ندارد. او توصیه میکند که بیش از این طمع نکنید، زیرا هر چه بیش از نیاز داشته باشید، یا به وارثان میرسد یا به تاراج میرود.
مفاهیم عمیق اخلاقی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجزیه و تحلیل، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ١٩۴ - هر که دارد کفاف عیش چنان
هر که دارد کفاف عیش چنان
که نباشد بدیگری محتاج ۱
کلبه ئی نیز باشدش که ازان
نکند هر دمش کسی اخراج ۲
در جهان پادشاه وقت خود است
وینچنین شاه ننگرد سوی تاج ۳
بیشتر زین مجوی ابن یمین
تا نمانی مگر ازین منهاج ۴
کانچه افزون ازین کنی حاصل
بهره وارثست یا تاراج ۵
که نباشد بدیگری محتاج ۱
کلبه ئی نیز باشدش که ازان
نکند هر دمش کسی اخراج ۲
در جهان پادشاه وقت خود است
وینچنین شاه ننگرد سوی تاج ۳
بیشتر زین مجوی ابن یمین
تا نمانی مگر ازین منهاج ۴
کانچه افزون ازین کنی حاصل
بهره وارثست یا تاراج ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ١٩٣ - غرمائی که داشتم زین پیش
گوهر بعدی:شماره ١٩۵ - هر که را دسترس بنقره و زر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.