شماره ٢٠٢ - الهی مرا چون سرای سپنج

الهی مرا چون سرای سپنج
سرانجام باید بغیری سپرد ۱

ازین منزلم اندک اندک مبر
که خوش مرد آنکو بیکبار مرد ۲

نخواهم حیاتی که مر شخص را
گر انسان بود زنده نتوان شمرد ۳

سعادت رفیق کسی کرد حق
که او را ز گیتی بیکبار برد ۴