هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر خود را بندهٔ کوچک و ناچیزِ شاه میداند و بیان میکند که شاه برترینِ کائنات است. او از روزگار تلخ خود شکایت دارد و امیدوار است که عدالت و لطف شاه مانند نسیم بهاری بر دل رنجور او بوزد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم انتزاعی و ادبی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و واژههای کهن ممکن است برای این گروه سنی نامفهوم باشد.
شماره ٣٠۶ - شاها کمینه بنده میمون جناب تو
شاها کمینه بنده میمون جناب تو
کز کائنات حضرت عالیت را گزید ۱
شیرین نکرده از عسل روزگار کام
تا کی زمانه منج صفت خواهدش گزید ۲
وقتست اگر بر این دل رنجور ناتوان
خواهد نسیم گلشن انصاف تو وزید ۳
کز کائنات حضرت عالیت را گزید ۱
شیرین نکرده از عسل روزگار کام
تا کی زمانه منج صفت خواهدش گزید ۲
وقتست اگر بر این دل رنجور ناتوان
خواهد نسیم گلشن انصاف تو وزید ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٣٠۵ - شهریار جهان طغایتمور
گوهر بعدی:شماره ٣٠٧ - شهریارا بدان خدای که او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
