هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از لطف خداوند سخن میگوید که به او مقام شاهی عطا کرده است. او از ناملایمات روزگار و نوسانهای زندگی (سفیدی و سیاهی) شکایت دارد و خود را فردی ناتوان میداند که در تباهی افتاده است. همچنین به بیوفایی دیگران اشاره میکند و در پایان، از شرح حال خود به اختصار سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژگان و ترکیبات به کار رفته نیاز به دانش زبانی بالاتری دارند.
شماره ٣٠٧ - شهریارا بدان خدای که او
شهریارا بدان خدای که او
از جهانت گزید و شاهی داد ۱
روز و شب را زخم نیل فلک
هم سفیدی و هم سیاهی داد ۲
ز بر آسمان و زیر زمین
گاه قسمت بماه و ماهی داد ۳
که مرا مر کبیست کز سستی
تن بیکباره در تباهی داد ۴
کرده بر خویشتن خری ثابت
هر که بر اسبیش گواهی داد ۵
باز ماند رهی ز راه گرش
باره باد پا نخواهی داد ۶
نظری کن که بنده ابن یمین
شرح احوال خود کماهی داد ۷
از جهانت گزید و شاهی داد ۱
روز و شب را زخم نیل فلک
هم سفیدی و هم سیاهی داد ۲
ز بر آسمان و زیر زمین
گاه قسمت بماه و ماهی داد ۳
که مرا مر کبیست کز سستی
تن بیکباره در تباهی داد ۴
کرده بر خویشتن خری ثابت
هر که بر اسبیش گواهی داد ۵
باز ماند رهی ز راه گرش
باره باد پا نخواهی داد ۶
نظری کن که بنده ابن یمین
شرح احوال خود کماهی داد ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٣٠۶ - شاها کمینه بنده میمون جناب تو
گوهر بعدی:شماره ٣٠٨ - شنیده ام که در ایام بعد هر بندی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.