هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دنیاطلبی و نادانی انسانها انتقاد میکند و خود را فردی بیقید و آزاد معرفی مینماید که از مقام و موقعیتهای دنیوی دلکنده است. او اشاره میکند که میراثش پس از مرگش مورد قضاوت قرار خواهد گرفت.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین ممکن است برخی از اصطلاحات یا مفاهیم برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ٣۵٠ - مرد دنیا طلب از غایت نادانی خویش
مرد دنیا طلب از غایت نادانی خویش
ببرد با خود از اینجا چو رود سوزی چند ۱
من از آن رندم و قلاش که ناخوش بروم
از مقامی که در او دم زده ام روزی چند ۲
هر که میراث مرا بیند ازین پس گوید
داد بر وارث خود ابن یمین گوزی چند ۳
ببرد با خود از اینجا چو رود سوزی چند ۱
من از آن رندم و قلاش که ناخوش بروم
از مقامی که در او دم زده ام روزی چند ۲
هر که میراث مرا بیند ازین پس گوید
داد بر وارث خود ابن یمین گوزی چند ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٣۴٩ - مرا دو یار جهاندیده و دو همزادند
گوهر بعدی:شماره ٣۵١ - من ابن یمینم که چون طبع من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
