هوش مصنوعی: این شعر در مدح و ستایش امام عبدالحی سروده شده و به فضایل، هنرهای شعری و برتری‌های اخلاقی او اشاره دارد. شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا، جایگاه بلند امام عبدالحی را در شعر و ادب می‌ستاید و تأکید می‌کند که هیچکس به پای او نمی‌رسد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم ادبی و اخلاقی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۴٢٩ - سر افاضل عالم امام عبدالحی

سر افاضل عالم امام عبدالحی
ز هی بخامه گهر پاشتر ز ابر مطیر ۱

ز اهل فضل توئی آنکه در مراتب شعر
رسیده ئی بکمال و گذشته ئی ز اثیر ۲

توئی که خامه زر پیکرت بغواصی
میان ببست و برآورد در ز لجه قیر ۳

سپهر اگر چه هزاران هزار دیده گشاد
بجز بدیده احوال ترا ندید نظیر ۴

ز غیرت سخن خوشترت ز شیر و شکر
شود گداخته حاسد چو شکر اندر شیر ۵

هنرورا بادای حقوق و مدحت تو
ضمیر ابن یمین گر همی کند تقصیر ۶

به بیش ازین نرسد خاطر مشوش او
تو از بزرگی خود در گذار و خورده مگیر ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴٢٨ - زمستان و پیری و بیحاصلی
گوهر بعدی:شماره ۴٣٠ - شکر انعام حاتم ثانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.