خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر به دو گروه از مردم اشاره میکند: گروهی که عقل معاش دارند و در امور مالی محتاط هستند، و گروهی که اسرافکار و بیعقل هستند. شاعر خود را در دسته دوم قرار داده و از این بابت اظهار شرمندگی میکند. همچنین، او از تجملگرایی و دنیاپرستی برخی افراد انتقاد میکند.
متن دارای مفاهیم انتقادی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و اجتماعی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشد.
شماره ۴۵۶ - نزد اهل زمانه از که و مه
نزد اهل زمانه از که و مه
گر عبیدند جمله گر احرار ۱
هست عقل معاش آن بکمال
که زید در جمله منافق وار ۲
و آنکه امساک غالبست برو
اوست اکفی اکفاه در همه کار ۳
زین دو فرقه چو نیست ابن یمین
زان بر خواجگان دنیی دار ۴
هست عقل معاش او اندک
هست اتلاف مال او بسیار ۵
من و اتلاف مال و بیعقلی
وین فضیحت کزوست فخر تبار ۶
و آن گروه و تجمل دنیا
و آن رویت که اوست مایه عار ۷
گر عبیدند جمله گر احرار ۱
هست عقل معاش آن بکمال
که زید در جمله منافق وار ۲
و آنکه امساک غالبست برو
اوست اکفی اکفاه در همه کار ۳
زین دو فرقه چو نیست ابن یمین
زان بر خواجگان دنیی دار ۴
هست عقل معاش او اندک
هست اتلاف مال او بسیار ۵
من و اتلاف مال و بیعقلی
وین فضیحت کزوست فخر تبار ۶
و آن گروه و تجمل دنیا
و آن رویت که اوست مایه عار ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۵ - هر که مدح اندرو اثر نکند
گوهر بعدی:شماره ۴۵٧ - نیست مغبون نبزد عقل کسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.