شماره ۵١۵ - رضی ملت و دین ایکه با افاضت تو

رضی ملت و دین ایکه با افاضت تو
برسم طعنه توان گفت ابر را فیاض ۱

توئیکه لازم ذاتی بود جواهر را
بعهد بخشش عامت زوال چون اعراض ۲

ز همت تو که قانون جود اساس نهاد
محصل است همه وقت امید را اغراض ۳

جهان فضل و هنر را ز فتحباب کفت
بخشگسال کرم تازه و ترست ریاض ۴

قضیه ایست مرا با تو عرض خواهم کرد
سزد کزان نکند طبع نازکت اعراض ۵

در آنجریده که مدحت سواد میکردم
بسان نامه اعمال من نمانده بیاض ۶

ز خازن کرمت بر سبیل گستاخی
همیکنم ورقی چند کاغذ استقراض ۷

اگر چه از مرض احتیاج ابن یمین
شدست با همه رندی چو زاهدی مرتاض ۸

ولی معالج دارالشفای مکرمتت
برد بداروی احسان هزار ازین امراض ۹