شماره ۵۵٢ - دلا ز وقت بد خود جزع مکن ز نهار

دلا ز وقت بد خود جزع مکن ز نهار
صبور باش چه دانی نکو شود ایدل ۱

مجوی صحبت نادان از آن همی ترسم
که همچو صحبت سنگ و سبو شود ایدل ۲

بترک صحبت او گیر کز فضیحت او
بسیط خاک پر از گفتگو شود ایدل ۳

فروغ شهوت و سوزش مده بباد امل
که آبروی تو چون آب جو شود ایدل ۴

بگرم مهری دوران مباش غره ازانک
که بیگناه ترا کینه جو شود ایدل ۵

هنر طلب که هنرمند را سعادت و بخت
بروزگار کهن ماه نو شود ایدل ۶

هنر چو مشک بود مشک کی نهان ماند
جهان ز نفحه او پر ز بو شود ایدل ۷

کنون چو ابن یمین را هنر پناهی نیست
که لطف بیند اگر سوی او شود ایدل ۸

بکنج عافیت ارام یافت تا پایش
مگر بگنج قناعت فرو شود ایدل ۹