هوش مصنوعی: این متن یک شعر ستایش‌آمیز است که در آن شاعر به ستایش حاکم یا شخصیت بزرگی می‌پردازد و از جلال، کرامت و عدالت او سخن می‌گوید. همچنین، شاعر ابراز امیدواری می‌کند که حاکم از گناهان او بگذرد و به عیادت او بیاید.
رده سنی: 16+ این متن به دلیل استفاده از زبان ادبی و کهن و مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب است. درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

شماره ۵٩٩ - خدیو کشور دانش یمین دولت و دین

خدیو کشور دانش یمین دولت و دین
توئی ز راه حقیقت خلاصه ایام ۱

ترا جلال و کرامت بدانمثابه رسید
که نافرید چو تو ذوالجلال و الاکرام ۲

مدام باد ترا عیش بر مراد دلت
از آنکه نیست گوارنده تر ز عیش مدام ۳

شنیده ام که رسیدست سهل عارضه ئی
بدان کریم که نسبت بدو برند کرام ۴

همان نفس که خبر یافتم دلم میخواست
که آیمش بعیادت بسر نه با اقدام ۵

ولیکن افضل ایام اگر خبر یابد
که من چگونه اسیرم بدرد بی آرام ۶

گمان برم که گنه را بعذر عفو کند
بر اعتذار سخن کرد بنده تو تمام ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵٩٨ - حال خود بر جمال دین سنقر
گوهر بعدی:شماره ۶٠٠ - خسروانرا دو کار میباید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.