شماره ۶٨٣ - که باشد آنکه رساند ز راه لطف و کرم

که باشد آنکه رساند ز راه لطف و کرم
رسالتی بجناب خدایگان از من ۱

کراست قدرت آن کین سخن فرو خواند
بسمع اشرف سردار شه نشان از من ۲

امیر عالم عادل که به ز مدحت او
کسی سخن نشنیدست در جهان از من ۳

جهان رافت و رحمت امیر شیخ علی
که ذکر خیر کند دائمش زبان از من ۴

بگویدش که ز شه داشتم توقع آنک
هم آشکار کند یاد و هم نهان از من ۵

اگر ز طالع شوریده نیست بهر چرا
نکرد یاد شهنشاه کامران از من ۶

روا بود که جهان کرم ستلمش بیک
مدیح خود بستاند برایگان از من ۷

کسی که با من از اینسان کند تو خود دانی
که واجبش چه بود لیک ناید آن از من ۸

منم که جز بمدیحش سخن روا نکنم
علاقه تا نکند منقطع روان از من ۹